ღ♥ღ♥ღ♥ღ پروا نه ا ت خواهم ماند ღ♥ღ♥ღ♥ღ

زندگی.......

butterfly — Sun, 14 Sep 2008 14:35:18 GMT

"زندگی"

"هدیه" ی خداوند به شماست

و "شیوه ی زندگی شما"

هدیه ی شما به خداوند.

(لئوبوسکالیا)

"زندگی" فی نفسه ، نه رنج و مصیبت است

نه شادی و بهجت.

زندگی یک بوم سفید نقاشی است

و انسان باید هنرمندانه

با آن برخورد کند.

(آچاریا)

قلم و رنگ در اختیار شماست،بهشت را نقاشی کنید و بعد وارد آن شوید.

سلام !

butterfly — Mon, 08 Sep 2008 21:38:18 GMT

من اومدم

اما....................!

فقط یکم تامل کنیم....!

butterfly — Thu, 09 Aug 2007 23:07:18 GMT

گلی سرخ برای محبوبم :

"جان بلا نکارد" از روي نيکمت برخاست . لباس ارتشي اش را مرتب کرد وبه تماشاي انبوه جمعيت که راه خود را از ميان ايستگاه بزرگ مرکزي پيش مي گرفتند مشغول شد. او به دنبال دختري مي گشت که چهره او را هرگز نديده بود اما قلبش را مي شناخت دختري با يک گل سرخ .از سيزده ماه پيش دلبستگي اش به او آغاز شده بود. از يک کتابخانه مرکزي فلوريدا با برداشتن کتابي از قفسه ناگهان خود را شيفته و مسحور يافته بود. اما نه شيفته کلمات کتاب بلکه شيفته يادداشت هايي با مداد که در حاشيه صفحات آن به چشم مي خورد. دست خطي لطيف از ذهني هشيار و درون بين و باطني ژرف داشت. در صفحه اول "جان" توانست نام صاحب کتاب را بيابد :دوشيزه هاليس مي نل" . با اندکي جست و جو و صرف وقت او توانست نشاني دوشيزه هاليس را پيدا کند. "جان" بري او نامه ي نوشت و ضمن معرفي خود از او در خواست کرد که به نامه نگاري با او بپردازد . روز بعد "جان" سوار بر کشتي شد تا براي خدمت در جنگ جهاني دوم عازم شود. در طول يک سال ويک ماه پس از آن دو طرف به تدريج با مکاتبه و نامه نگاري به شناخت يکديگر پرداختند. هر نامه همچون دانه ي بود که بر خاک قلبي حاصلخيز فرو مي افتاد و به تدريج عشق شروع به جوانه زدن کرد. "جان" در خواست عکس کرد ولي با مخالفت "ميس هاليس" رو به رو شد . به نظر "هاليس" اگر "جان" قلبا به او توجه داشت ديگر شکل ظاهري اش نمي توانست براي او چندان با اهميت باشد. وقتي سرانجام روز بازگشت "جان" فرا رسيد آن ها قرار نخستين ديدار ملاقات خود را گذاشتند: 7 بعد از ظهر در ايستگاه مرکزي نيويورک . هاليس نوشته بود: "تو مرا خواهي شناخت از روي رز سرخي که بر کلاهم خواهم گذاشت.". بنابراين راس ساعت 7 بعد از ظهر "جان " به دنبال دختري مي گشت که قلبش را سخت دوست مي داشت اما چهره اش را هرگز نديده بود. ادامه ماجرا را از زبان "جان " بشنويد: " زن جواني داشت به سمت من مي آمد بلند قامت وخوش اندام - موهاي طلايي اش در حلقه هايي زيبا کنار گوش هاي ظريفش جمع شده بود چشمان آبي به رنگ آبي گل ها بود و در لباس سبز روشنش به بهاري مي ماند که جان گرفته باشد. من بي اراده به سمت او گام بر داشتم کاملا بدون تو جه به اين که او آن نشان گل سرخ را بر روي کلاهش ندارد. اندکي به او نزديک شدم . لب هايش با لبخند پر شوري از هم گشوده شد اما به آهستگي گفت "ممکن است اجازه بدهيد من عبور کنم؟" بي اختيار يک قدم به او نزديک تر شدم و در اين حال ميس هاليس را ديدم که تقريبا پشت سر آن دختر يستاده بود. زني حدود 40 ساله با موهاي خاکستري رنگ که در زير کلاهش جمع شده بود . اندکي چاق بود مچ پاي نسبتا کلفتش توي کفش هاي بدون پاشنه جا گرفته بودند. دختر سبز پوش از من دور شد و من احساس کردم که بر سر يک دوراهي قرار گرفته ام از طرفي شوق تمنايي عجيب مرا به سمت دختر سبزپوش فرا مي خواند و از سويي علاقه اي عميق به زني که روحش مرا به معني واقعي کلمه مسحور کرده بود به ماندن دعوت مي کرد. او آن جا يستاده بود و با صورت رنگ پريده و چروکيده اش که بسيار آرام وموقر به نظر مي رسيد و چشماني خاکستري و گرم که از مهرباني مي درخشيد. ديگر به خود ترديد راه ندادم. کتاب جلد چرمي آبي رنگي در دست داشتم که در واقع نشان معرفي من به حساب مي آمد. از همان لحظه دانستم که ديگر عشقي در کار نخواهد بود. اما چيزي بدست آورده بودم که حتي ارزشش از عشق بيشتر بود. دوستي گرانبها که مي توانستم هميشه به او افتخار کنم . به نشانه احترام وسلام خم شدم وکتاب را براي معرفي خود به سوي او دراز کردم . با اين وجود وقتي شروع به صحبت کردم از تلخي ناشي از تاثري که در کلامم بود متحير شدم . من "جان بلا نکارد" هستم وشما هم بايد دوشيزه "مي نل" باشيد . از ملاقات با شما بسيار خوشحالم ممکن است دعوت مرا به شام بپذيريد؟ چهره آن زن با تبسمي شکيبا از هم گشوده شد و به آرامي گفت" فرزندم من اصلا متوجه نمي شوم! ولي آن خانم جوان که لباس سبز به تن داشت و هم اکنون از کنار ما گذشت از من خواست که اين گل سرخ را روي کلاهم بگذارم وگفت اگر شما مرا به شام دعوت کرديد بايد به شما بگويم که او در رستوران بزرگ آن طرف خيابان منتظر شماست . او گفت که اين فقط يک امتحان است!"
طبيعت حقيقي يک قلب تنها زماني مشخص مي شود که به چيزي به ظاهر بدون جذابيت پاسخ بدهد.

زندگي به روش آمريكايي :

يك تاجر آمريكايى نزديك يك روستاى مكزيكى ايستاده بود كه يك قايق كوچك ماهيگيرى از بغلش رد شد كه توش چند تا ماهى بود!

از مكزيكى پرسيد: چقدر طول كشيد كه اين چند تارو بگيرى؟
مكزيكى: مدت خيلى كمى!

آمريكايى: پس چرا بيشتر صبر نكردى تا بيشتر ماهى گيرت بياد؟
مكزيكى: چون همين تعداد هم براى سير كردن خانواده‌ام كافيه!

آمريكايى: اما بقيه وقتت رو چيكار ميكنى؟
مكزيكى: تا ديروقت ميخوابم! يك كم ماهيگيرى ميكنم!با بچه‌هام بازى ميكنم! با زنم خوش ميگذرونم! بعد ميرم تو دهكده مىچرخم! با دوستام شروع ميكنيم به گيتار زدن و خوشگذرونى! خلاصه مشغولم با اين نوع زندگى!

آمريكايى: من توي هاروارد درس خوندم و ميتونم كمكت كنم! تو بايد بيشتر ماهيگيرى بكنى! اونوقت ميتونى با پولش يك قايق بزرگتر بخرى! و با درآمد اون چند تا قايق ديگه هم بعدا اضافه ميكنى! اونوقت يك عالمه قايق براى ماهيگيرى دارى!
مكزيكى: خب! بعدش چى؟

آمريكايى: بجاى اينكه ماهى‌هارو به واسطه بفروشى اونارو مستقيما به مشترىها ميدى و براى خودت كار و بار درست ميكنى... بعدش كارخونه راه ميندازى و به توليداتش نظارت ميكنى... اين دهكده كوچيك رو هم ترك ميكنى و ميرى مكزيكو سيتى! بعدش لوس آنجلس! و از اونجا هم نيويورك... اونجاس كه دست به كارهاى مهمتر هم ميزنى...

مكزيكى: اما آقا! اينكار چقدر طول ميكشه؟
آمريكايى: پانزده تا بيست سال!

مكزيكى: اما بعدش چى آقا؟
آمريكايى: بهترين قسمت همينه! موقع مناسب كه گير اومد، ميرى و سهام شركتت رو به قيمت خيلى بالا ميفروشى! اينكار ميليونها دلار برات عايدى داره!

مكزيكى: ميليونها دلار؟؟؟ خب بعدش چى؟
آمريكايى: اونوقت بازنشسته ميشى! ميرى به يك دهكده ساحلى كوچيك! جايى كه ميتونى تا ديروقت بخوابى! يك كم ماهيگيرى كنى! با بچه هات بازى كنى!
با زنت خوش باشى! برى دهكده و تا ديروقت با دوستات گيتار بزنى و خوش بگذرونى!!!

مکزیکی : خب من در حال حاضر به همین منوال زندگی میکنم ، چرا انقدر به خودم زحمت بدم که پانزده یا بیست سال دیگه بخوام چنین زندگی داشته باشم ؟؟!!!!

(( حرف حساب ! ))

هر زني زيباست :

پسركي از مادرش پرسيد : مادر چرا گريه مي كني؟
مادر فرزندش را در آغوش گرفت و گفت : نمي دانم عزيزم ، نمي دانم!!!
پسرك نزد پدرش رفت و گفت : بابا ، چرا مامان هميشه گريه مي كند؟ او چه مي خواهد؟
پدرش تنها دليلي كه به ذهنش مي رسيد ، اين بود : همه ي زنها گريه مي كنند ، بي هيچ دليلي!!!
پسرك متعجب شد ولي هنوز از اينكه زنها خيلي راحت به گريه مي افتند، متعجب بود.
يكبار در خواب ديد كه دارد با خدا صحبت مي كند ، از خدا پرسيد: خدايا چرا زنها اين همه گريه مي كنند؟
خدا جواب داد : من زن را به شكل ويژه اي آفريده ام . به شانه هاي او قدرتي داده ام تا بتواند سنگيني زمين را تحمل كند ،
به بدنش قدرتي داده ام تا بتواند درد زايمان را تحمل كند ، به دستانش قدرتي داده ام كه
حتي اگر تمام كسانش دست از كار بكشند ، او به كار ادامه دهد .
به او احساسي داده ام تا با تمام وجود به فرزندانش عشق بورزد ، حتي اگر او را هزاران بار اذيت كنند،
به او قلبي داده ام تا همسرش را دوست بدارد ، از خطاهاي او بگذرد و همواره در كنار او باشد و به او اشكي داده ام
تا هرهنگام كه خواست ، فرو بريزد . اين اشك را منحصرا براي او خلق كرده ام تا هرگاه نياز داشت ،
بتواند از آن استفاده كند.
زيبايي يك زن در لباسش ، مو ها ، يا اندامش نيست . زيبايي زن را بايد در چشمانش جست و جو كرد ، زيرا تنها راه ورود به قلبش آْنجاست

انشای پسرک 11 ساله :

butterfly — Sun, 05 Aug 2007 09:47:18 GMT

موضوع انشا:

سال گذشته را چگونه گذرانديد؟

قلم بر قلب سفيد كاغذ مي گذارم و فشار مي دهم تا انشاء ام آغاز شود. سال گذشته سال بسيار خوبي و پر بركتي مي باشد. سال گذشته پسر خاله ام زير تريلي ۱۸ چـــرخ رفـت و له گـــــــشت و ما در مجلس ترحيمش شركت كرديم و خيلي ميوه و خرما و حلوا خورديم و خيلي خوش گذشت. ما خيلي خاك بازي كرديم. من هر چي گشتم پــــسرخاله ام را پيــدا نكردم. در آن روز پدرم مرا با بيل زد، بدون بي دليل! من در پارسال خـــيلي درس خواندم ولي نتـــوانستم قبول شوم و من را از مدرسه به بيرون پرت كردند. پدرم من را به مكانيكي فرستاد تا كـــــــــــار كـنم و اوســــــتاي من هر روز من را با زنجيرچرخ مي زد و گاهي موقع ها كه خيلي عصباني مي شد من را به زمين مي بست و دو

سه بار با ماشين يكي از مشتري ها از روي من رد مي شد. من خيلي در كارهاي خانه به مـادرم كمك مي كنم. مادرم من را در سال گذشته خيلي دوست مي داشت و من راخيلي ماچ مي كند ولي پدرم خيلي حسود است و من را لاي در آشـپزحانه مي گذاشت.درســــــال گذشته شوهر خواهرم و خواهرم خيلي از هم طلاق گرفتند و خواهرم بسيارحــــامله است و پدرم مـــــي گويد يا پسر است يا دوقلو!!!در سال گذشته مـا به مسافرت رفتيم و با قطار رفتيم. مــن در كوپه بسيار پدرم را عصباني كردم و او براي تنبيه من را روي تخت خواباند و تخت را محكـــم بست و من تا صبح همان گونه خوابيدم!پدرم در سال گذشته خيلي سيگار مي كشد و مادرم خيلي ناراحت است و هــــــــي به من ميگويد: كپي اوغلي، ولي من نمي دانم چرا وقتي مادرم به من فحش مي دهــــــد، پدرم عصـباني مي شود! در سال گذشته ما به عـــيد ديدني رفتيم و من حدودا خيـــــلي عيدي جـمع كرده ام، ولي پدرم همه آن ها را از من گرفت و آنتن مـــــــاهواره اي خريد كه بسيار بــد آموزي دارد و من نگاه نمي كنم و پدرم از صبح تا شب شوهاي بي نــاموسي نگاه مي كند و بشكن مي زند. پــــــدرم در سال گذشته رژيم گرفته است و هر شب با دوست هايش آب! و ماست و خيار مي خورند و مي خندند، گاهي وقتا هم آب با چيپس و ماست موسير! پدرم هر وقت آب می خورد بسیار مامانم را ماچ و بوسه می نماید و قربون صدقه اش میرود اما نمی دانم چرا مامانم دوست ندارد پدرم آب بخورد.مامان من پارسال بسیار مریض شده است.او موهایش را بسیار کوتاه کرده و از ته زده است.پدرم اصلاً مدل موهای مامانم را دوست ندارد.پدرم می گوید مدل موهای مامان من سرطان می باشد.مامان من هر روز با درس شیمی ،درمان میشود!او بسیار ضعیف می باشد.دکتر میگوید او یک ماه مهمان میباشد!!!پدرم بسیار به مطب دکترمیرود.اسم منشی مطب دکتر مادرم(به گفته پدر) جیگر طلا می باشد.پدرم هفته ای یکبار در رستوران یا در پارک با جیگر طلا قرار می گذارد تا در مورد وضعیت مامان از او راهنمایی بخواهد!!!برادر کوچک من از پارسال بسیار مرده می باشد!او موقع رد شدن از خیابان با یک پیکان دزدیده می باشد.پلیس می گوید اورا تجاوز کرده اند و خفه اش کردند!پارسال جسد او را در بیابان اطراف ورامین پیدا کردند.اما برادر من سر نداشت !به همین دلیل من فکر میکنم برادرم به خاطر خفگی مرده است چون دهان برای نفس کشیدن نداشته نمی باشد!برادر بزرگم پارسال از سربازی برگشته می باشد.او می گوید در سربازی متوجه شده که پسر نمی باشد و دختر می باشد.اسم او ممد می باشد.برادرم اصرار دارد ما به او شهناز بگوییم!

من دوباره اومدم ...

butterfly — Sun, 17 Jun 2007 09:46:18 GMT

.............

باید خودم باشم ، بدون توجه به مسائل کوچکی که اتفاق می افتد و من به اندازه چهار کوه عظیم بزرگشان می کنم. هیچ کس و هیچ چیز مرا خوشحال یا ناراحت نمی کند مگر اینکه خودم بخواهم. وقتی خدای به این مهربانی ، فقط و فقط برایم بهتریم چیزها را می خواهد ، چرا خودم برای خودم بهترین و آرامش بخشترین زندگی را نخواهم ؟!

پس : من یک انسان آزاد و سعادتمند هستم . برای خوشحالی و خوشبختی به هیچ موقعیت یا هیچ شخصیتی احتیاج ندارم . نیازی نیست کسی تنهاییهایم را فراری بدهد ، من می توانم ظرف یک لحظه با یاد خدا و شمردن چند نعمت از هزاران هزار نعمت زندگی ام به آرامش برسم و روزها را یکی پس از دیگری با شگفتی و شادی زندگی کنم .

من می توانم خودم باشم.....خود خود خودم !!!

وقتی می خواهم برای تو بنویسم ، دوست دارم ستاره ها را آب کنم و به جای جوهر در قلم بریزم تا کلمه هایم نورانی شوند. دوست دارم در خلوت ترین نقطه ماه بنشینم و حرف دلم را برایت بنویسم.

./ حرفهای دلم را خوب می دانی...پس نمی نویسم!

اگه از عشق می شه قصه نوشت ، می شه از عشق تو گفت...........

butterfly — Sat, 12 May 2007 17:19:18 GMT

سلام به همه دوستای گلم

امیدوارم حال همتون خوب باشه...

منم شکر خدا خیلی خوبم...

و از تمام دوستای خوبم که تو این مدت منو تنها نذاشتن و جویای حال من بودن تشکر میکنم.

مطالبی که این دفعه نوشتم یکم با بقیه فرق می کنه...آخه مطالب این دفعه رو فقط اختصاص دادم به (.......) بابت تمام خوبی هاش، بابت تمام مهربونی هاش

یعنی این دفعه یه جورایی حرف دلمو نوشتم...

اگر صدايم کنی شادمانه بال می گشايم.غصه هايم را در سبدی می ريزم و پشت در می گذارم٫ آنگاه به آسمان خيره می شوم تا فرشتگان از پله های ستاره پايين بيايند و مرا با خود ببرند.

اگر همه ی درختان دنيا مال من بودند دفترهای بی شماری گرد می آوردم٫ هر درختی دفتری و هر دفتری پر از عاشقاه های من برای تو.

من هيچ گاه از ديدن پرندگان سير نشده ام و چشم هايم را بروی خورشيد نبسته ام.من هميشه راه رفته ام.اگر همه ی پنجره های دنيا -حتی در دورترين و ناشناخته ترين نقطه ی اين کره ی خاکی- مال من باشند از قاب رنگين و تازه و يا رنگ و رو رفته و فرسوده ی آن ها فقط تو را نگاه می کنم و جز تو هيچ چيز و هيچ کس را به چشمانم راه نمی دهم.

من برای اين که بدانم چگونه بايد دوستت داشت سالها نزد گل های آفتاب گردان درس خوانده ام و برای اين که بدانم چکونه بايد به تو برسم سال ها در امتداد شنی ساحل نشسته ام و پيو ستن اولين قطره های رود به دريا را ديده ام.ای خورشيد دست نيافتنی من! من به چشمهایت ایمان دارم

امروز که محتاج توام جای تو خالی....فردا که بيايی به سراغم نفسی نيست!

اين سوی خاکريزهای عاشقی٫آن سوی مرزهای غنچه های تبدار٫دلی هست که به خاطرت می تپد و با بودنت جان می گيرد و تو بی صدا تر از گذر زمان شرح دلتنگی هايم را شنيدی ولی........ولی کاش کنارم بودی و می دیدی که چگونه شب و روز را میگذرانم بدون تو.

تقويم ها نشان می دهند که چقدر از تو دور بوده ام اگر باور نداری از مدادهايی که تمام کرده ام بپرس٫از راهی که به تو می رسيد و به پايان نرساندمش...

بی تو غريب تر از غريبه هستم .کاش می شد به نيم نگاهی تازه نگاهت کرد.کاش در تصوير چشمانم می نشستی و به مدادهايم از عشق می گفتی تا دوباره عاشق شوند.

کاش می شد با تو از پس کوچه های خيال گذر کرد...کاش می شد شن هايی را که از ساعت شنی فرو ريخته اند را به سر جايشان نشاند .

اگه تو مال من بودی، انقدر غریب نمی شدم

من چی میخواستم از خدا ، دیگه اگه پیشت بودم

اگه تو مال من بودی ، چشمام به چشمات شک نداشت

تنگ بلور آرزوم ، مثل حالا ترک نداشت

اگه تو مال من بودی ، دنیا یه رنگ دیگه داشت

می شد با هر نگاه تو ، تو آسمون ستاره داشت

اگه تو مال من بودی ، جهنم هم بهشت می شد

قصه عشق من و تو ، عبرت سرنوشت میشد

اگه تو مال من بودی ، برگها تو پاییز نمی ریخت

شمعی که پروانه داره ، اشک غم انگیز نمی ریخت

اگه تو مال من بودی ، دنیا یه رنگ دیگه داشت

می شد با هر نگاه تو ، تو آسمون ستاره داشت

اگه تو مال من بودی ، می ذاشتمت روی چشام

بارون می خواستی می بارید ، ابر سپید گریه هام

خسته ام...خیلی...برام دعا کنید..همین!

butterfly — Fri, 13 Apr 2007 22:41:18 GMT

از زندگی از این همه تکرار خسته ام
از های و هوی کوچه و بازار خسته ام

دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه
امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام

دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم
آه ... کزین حصار دل آزار خسته ام

بیزارم از خموشی تقویم روی میز
وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام

از او که گفت یار تو هستم ولی نبود
از خود که بی شکیبم و بی یار خسته ام

تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید
از حال من مپرس که بسیار خسته ام

سلام...

ببخشید که دیر آپ کردم..آخه باز دوباره اوضاع و احوال ما ، یکم قمر در عقرب شده...!

خیلی جالبه...آخه درست وقتی که حس میکنم چقدر خوشحال و خوشبختم بعد از یه مدت کوتاه ، سرم محکم می خوره به سنگ ... و تا یک مدت از اون ضریه درد می کشم و....

برام دعا کنید...خیلی

دیگه حوصله هیچ چیز و هیچ کاری رو ندارم...فقط میخوام حسابی درس بخونم...چون خیلی از درسم عقب موندم....(البته حوصله درس خوندنم ندارم ولی خب چاره ای نیست)

شاید تا بعد از امتحانا آپ نکنم..دوستای خوبم از اینکه بهتون کمتر سر میزنم معذرت...ایشالله جبران میکنم.

فقط برام دعا کنید...

نمی دونم این وضعیت تا کی ادامه خواهد داشت...

فقط می دونم که " در ناامیدی بسی امید است...پایان شب سیه،سپید است" ..همین!

و من در انتظار اون شب سپید...................

چیه دلم گرفتی؟؟

واسه چی داری گریه میکنی؟

چیه دلم شکستی؟؟

واسه کی داری گریه میکنی؟

چیه دلم غریبی؟؟

چی دیدی داری گریه میکنی؟

نوروز مبارک....!

butterfly — Fri, 16 Mar 2007 20:48:18 GMT

بخت و اقبال دارد لبخند می زند

به این لحظه ها

تو داری می آیی!

به

سرزمینی که پیش ترها

برگهای خشک غزلهایش

پاییز را میهمان بودند

...

حالا بهار دارد موهایش را شانه می کند!

تو داری می آیی!

گواه آن

درخت سبز اندیشه های من است!

چهارده جمله طلایی، تنها برای کسانی که دوست دارند سال جدید را با نگرشی جدید آغاز کنند:

۱- نه چپ نه راست، فقط روبه رو را نگاه کن. نقطه شروع تویی!معجزه را ببین و آن را بپذیر.تو میتوانی، نا ممکن را ممکن کنی!به چشمهای مشتاقی که به تو می نگرد لبخند بزن.کسی در انتظار توست...در را باز کن!

۲- هیچ کس بیشتر از خودت،نگران خودت نمی تواند باشد و بیشتر از خودت نمی تواند به خودت کمک کند.پس خودت را بیشتر از هر چیزی و هر کسی دوست داشته باش.

۳- بهتر است از روزگار یاد بگیریم،نو شدن و تازه شدن را.تو هم می توانی دوباره آغاز کنی مثل هر سال.

۴- تحول یعنی از خود آگاهی به خدا آگاهی رسیدن!

۵- همان طور که در دعای تحویل سال از خدا می خواهیم حول حالنا الی احسن الحال،خودمان هم در جهت این تغییر یک قدمی برداریم.

۶- یک جایی یک کسی هست که به اندازه شکوفه های بهاری برایت آرزوهای خوب دارد!

۷- به خودمان قول دهیم که در سال جدید از کسانی که دوست شان داریم توقع کمتری داشته باشیم.

۸- همواره با خودمان تکرار کنیم :هر لحظه زندگی من عید است و بهاری.

۹- در لحظه های نزدیک سال تحویل با تمام وجود همه کسانی را که از آنها دلخور هستیم می بخشیم و رها می کنیم.

۱۰- با خودمان تکرار کنیم :امسال، سال خوشبختی و موفقیت حیرت انگیز من است.

۱۱- اول فکر لباس باطن باشیم بعد فکر لباس نوروز!

۱۲- سبزی بهار را با سبزی وجودت بیامیز.

۱۳- با زمزمه بهاری ،سبزی و طراوت جاودان را به ذهن و قلبت هدیه کن.

۱۴- اگر دگرگونی مثبتی در نگاه و دلت رخ داده سال نو مبارک! وگرنه به تقویم ها نمی توان اعتماد کرد.

وقتی به تو فکر میکنم ،بهار می آید و جا خشک میکند روی سطرهای باران زده ای که هر روز برایت می نویسم...دنیای عجیبی است نازنین....بهار ثانیه ثانیه می آید...ثانیه ثانیه!!!

حرف آخر:

ای گل های هستی،

دل تان شاد،

لب تان خندان،

افکارتان مثبت،

قلب تان مهربان،

سیرت تان نیکو،

عیدتان مبارک.

یکم بخندین...!

butterfly — Mon, 05 Mar 2007 21:03:18 GMT

سلام بچه ها..خوبین؟

منم خوبم..

خب این مطلب رو گذاشتم برای آدمای خواب آلود که وقتی اینو خوندند دیگه با خیال راحت و بدون هیچ نگرانی بخوابند!!!(البته خودم هم یک کوچولو زیادی می خوابم)

فروردين : تو که حال و حوصله سر و کله زدن با بچه هاي دماغوي فاميل رو نداري ...
دلت هم واسه صنار سه شاهي عيدي که لک نمي زنه ...
پس بگير توي اين هواي خوب راحت بخواب !

ارديبهشت : توي اين هوا راه مي افتي توي خيابون...
يکي ديگه هم ديدي هوايي شده بود راه افتاده بود توي خيابون ، بعد خب ...
بهتون گير ميدن ها ...!

دنبال درد سر نگرد ، راحت بگير بخواب !!

خرداد : بيخودي ميري بيرون که چي ؟
مگه نمي خواي امتحان پايان ترم رو با گواهي پزشکي حذف کني ؟ !!!
پس دنبال يه دکتر آشنا بگرد و بعدش تو خونه بخواب تا همه فکر کنند حالت بده !!!

تير : باز فصل ميوه شروع شد ...
گيلاس که دل درد مياره ، هلو که گرونه ، هندونه بخوري سرديت مي کنه
زرد آلو نفخ مياره ... مگه مرض داري خودتو مريض کني؟
خوب مثل بچه آدم بخواب!!! !

مرداد : بيرون عين جهنم داغه
تا مخت نيمرو نشده يه جاي خنک زير کولر پيدا کن بخواب !!!

شهريور : از ما گفتن ... اين آخرين فرصت خوابه ها ...
پس فردا باز درس و کلاس و مصيبت ...
از اين فرصت آخر واسه خوابيدن خوب استفاده کن !!!

مهر : حال و حوصله درس خوندن رو که نداري ؟
داري؟!
پس واسه فرار از گير دادن هاي بابات بگير يه گوشه تو اتاقت تخت بخواب !!!

آبان : ماه مزخرفيه ...
بيرون که انگار قاتي دود ها يکم اکسيژن هم به کار بردن ...
دوست داري تنگي نفس بگيري؟
حال داري بعد هربار بيرون رفتن بري حموم؟ !
بگير بخواب خلاص !!!

آذر : کي گفته زير باران بايد رفت ....؟!
احمقانه ترين کار دنيا زير باران رفتنه!!
يه جايي رديف کن يه پتو بکش رو خودت ، چرت مي چسبه ... نه؟

دي : ديگه خود اخبار هم داره ميگه به علت برف شديد
اگه کار ضروري ندارين از خونه بيرون نياين
پس بچه حرف گوش کني باش و تو خونه بخواب !!!

بهمن : تو روز خوش بيرون نبودي ..
حالا تو سرماي زمستون ميخواي کجا بري ؟ !
الکي خودت رو گول نزن ...
پس بخواب ديگه !!

اسفند : همه دارن خونه تکوني ميکنن ...
کلي اسباب اثاثيه بايد جابجا کني ...
بهترين بهونه واسه از زير کار در رفتن چيه؟؟!!
بگير بخواب !!

خب این هم داستان شنل قرمزی خودمون:و .... بقیه داستان رو خودتون بخونید می فهمین

يکي بود يکي نبود .
غير از خداي مهربون هيچ کس نبود .
يه روز مادر شنل قرمزي رو به دخترش کرد و گفت :
عزيزم چند روزه مادربزرگت موبايلش و جواب نميده هرچي
SMS

هم براش ميزنم باز جواب نميده!!!
online
هم نشده چند روزه ، نگرانشم

چندتا پيتزا بخر با يه اکانت ماهانه براش ببر،ببين حالش چطوره .
شنل قرمزي گفت : مامي امروز نميتونم قراره با پسر شجاع و دوست دخترش خانوم کوچولو و خرس مهربون بريم ديزين اسکي
مادرش گفت : يا با زبون خوش ميري ، يا ميدمت دست داداشت گوريل انگوري لهت کنه .
شنل قرمزي گفت : حيف که بهشت زير پاتونه ، باشه ميرم فقظ خواستين برين بهشت کفش پاشنه بلند نپوشين
مادرش گفت : زود برگرد . قراره خانواده دکتر ارنست بيان، مي خوان ازت خاستگاري کنن واسه پسرشون

شنل قرمزي گفت : من که گفتم از اين پسر لوس دکتر خوشم نمي یاد يا رابين هود يا هيچ کس . فقط اون رو مي خوام

شنل قرمزي با پژوي آلبالوئي که تازه خريده از خونه خارج ميشه .
بين راه حنا دختري در مزرعه رو ميبينه

شنل قرمزي گفت :
حنا کجا ميري ؟؟؟
حنا : وقت آرايشگاه دارم . امشب يوگي و دوستان پارتي دعوتم کردن .
شنل : اي نا کس حالا تنها ميپري ديگه !!
حنا : تو پارتي قبلي که بچه هاي مدرسه آلپ گرفته بودن امل بازي درآوردي بهت گفتن شب بمون گفتي مامانم نگران ميشه . بچه ها شاکي شدن دعوتت نکردن

شنل قرمزي گفت: حتما اون دختره ايکبري سيندرلا هم هست ؟؟؟
حنا : آره با لوک خوش شانس ميان .
شنل : برو دختره ....
( به علت به کار بردن الفاظ رکيک غير قابل پخش بود )
شنل قرمزي يه
Take Off
ميکنه و به راهش ادامه ميده .
پشت چراغ قرمز چشمش به نل مي خوره !!!!!

ماشينا جلوش نگه ميداشتن اما به توافق نمي رسيدن و مي رفتن ،ميره جلو سوارش ميکنه .
شنل : تو که دختر خوبي بودي نل !!!!!
نل : اي خواهر . دست رو دلم نذار که خونه با اون مرتيکه ...... راه افتاديم دنبال ننه فلان فلان شدمون .
شنل : اون که هاج زنبور عسل بود .
نل : حالا گير نده . وسط راه بابا بزرگمون چشمش خورد به مادر پرين رفت گرفتش .
اين دختره پرين هم با ما نساخت ما رو از خونه انداختن بيرون زندگي هم که خرج داره . نميشه گشنه موند .

شنل قرمزي : نگاه کن اون رابين هود نيست ؟؟؟؟ کيف اون زن رو قاپيد .
نل : آره خودشه . مگه خبر نداشتي ؟ چند ساله زده تو کاره کيف قاپي .
جان کوچولو و بقيه بچه ها هم قالپاق و ضبط بلند ميکنن .
شنل قرمزي : عجب

نل : اون دوتا رو هم ببين پت و مت هستن . سر چها راه دارن شيشه ماشين پاک مي کنن .

دخترک کبريت فروش هم چهار راه پائيني داره آدامس ميفروشه .
شنل قرمزي : چرا بچه ها به اين حال و روز افتادن ‌؟؟؟؟
نل : به خودت نگاه نکن . مادرت رفت زن آقاي پتيول شد .بچه مايه دار شدي . بقيه همه بد بخت شدن .بچه هاي اين دوره و زمونه نمي فهمن کارتون چيه .شخصيتهاي محبوبشون شدن ديجيمون ها ديگه با حنا و نل و يوگي و ....خانواده دکتر ارنست حال نمي کنن .
ما هم مجبوريم واسه گذران زندگي اين کارا رو بکنيم اخه اين چه زندگي شده

می بینم که فکتون چسبید به مانیتور

خب دیگه خیلی طولانی شد...پس تا سلامی دوباره خدانگهدار