سلام به همه....
گاهی وقتها در برابر لطف بی کران تو واژه ها را گم می کنم...
فقط به ذهنم رسید که :
دل می رود ز دستم ، صاحبدلان خدا را
دردا که راز پنهان ، خواهد شد آشکارا
خيره
بر عطر ديده گانش
از او
قطره اي از نگاهش طلب كردم٬
آسمان را آفريد.
ايستاده بر شط كلامش
از او
قطره اي از صدايش طلب كردم٬
دريا را آفريد.
تكيده در موج دستانش
از او
قطره اي از آغوشش طلب كردم٬
خورشيد را آفريد.
خميده در سايه اشك
هزار هزار فاصله نشانش دادم٬
از من تا آسمانو خورشيد و دريا.
اشكم با رازقي زدود٬
قطره اي از وصالش در تن فاصله ها دميد٬
تو را آفريد.
وقتي از آزار پاييز٬
برگ و باغ تنم٬
رنگ ز رخسار مي باخت
قاصد چشم تو آمد٬
مژده روييدن آورد.
